บริจาค ทำบุญ คิดก่อน หรือจะเป็น บริจาค ทำบาป

บริจาค ทำบุญ

ทันทีที่เกิดภยันตรายธรรมชาติ  อันตรายการสู้รบ กับภยันตรายพิบัติอื่นใด อันก่อให้เกิดความเสียหายกับชีวีและเงินทองของผู้ประสพภัย  ของที่จะจำต้องเกิดขึ้นตามมาเป็นแน่แท้เป็นธารมิตรจิตมิตรใจของสาธารณชนผู้ซึ่งมีจิตใจอันดีงามพร้อมทั้งเมตตาพร้อมด้วยเพื่อนพ้องสัตว์สองเท้าพร้อมกัน  ด้วยการพร้อมใจละวางข้าวของสิ่งของที่จำต้อง  สิ่งของอันเป็นปัจจัยยิ่งใหญ่ในการครองชีวิต  เงินทองทองของมีค่า ต่างๆเพื่อให้มิตรสหายคนผู้โชคร้ายทะลุพ้น คืนวันอันเถื่อนจากภัยวิบัติ  แต่หลังจากมหาทานครั้งใหญ่โตนี้ถูกส่งไปถึงมือผู้รับบริจาค  ในบางครั้งมันมิได้คือไปตามที่ดีฉันคาดได้คิดบ่อยไป  ทานละวางเหล่านั้นอาจทำข้อสงสัยอันใหญ่หลวงให้แก่ผู้รับ จนได้ข้อสรุปว่าหลาย ๆ ครั้งการ บริจาค ทำบุญ ที่มากเกินพอประมาณ ก็เปล่าชินดีพอ และนี่คือปัญหาที่เคยค้นพบเผชิญจากการบริจาคที่ไม่รู้เรื่องว่า คือ บุญ หรือ ความผิด

บริจาค ทำบุญ

               ฉันค้นพบว่า ของเสียสละมี ชุกชุมเหลือหลอแต่ทว่าไปไม่ถึงพื้นที่ ก็เพราะว่าการเดินทางที่นาน เส้นทางที่คือความติดขัด รถยนต์ เรือ ไม่สามารถ เข้าไปเดินทางไม่ได้ ท้ายที่สุด ข้าวของที่ บริจาค ทำบุญ  มา ก็ไม่ได้ใช้ผลดี ยิ่งไปกว่านั้น ข้าวของเน่าเหม็น แล้วจำเป็นรวบรวมสตางค์บริจาคเช่าพระสิ่งของที่จำต้องส่งให้ผู้ประสบภัยใหม่

                อาหารบูด ข้าวของบูดเน่า  ใช้ไม่ได้ โดยเฉพาะบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่มีการส่งมาเยอะเยอะ ข้าวสารอาหารแห้งต่าง ๆ ซึ่งผู้ที่ บริจาค ทำบุญ ไม่รู้ว่า ผู้รับ จะได้ใช้คุณประโยชน์ กับเปล่า ทั้งบูดเน่า พร้อมกับ เสียเวลา ในการคัด

อาภรณ์เหลือใช้ เป็นครั้งคราวก็ไม่มีความจำเป็น ด้วย มันผิดทั้งขนาด แบบแผน แล้วแบบนี้ จะต้องสละไหนดี เงินตราน่าจะเป็นวิธีเลือกที่สวยงามเป็นยอด บริจาค ทำบุญ กระผมคงห้าม สตางค์สูญหายระหว่างทาง มิได้ แต่ ดิฉัน จงที่จะเลือกสรรเสียสละเงินตราให้ที่ทำการ หรือ องค์กรที่น่าศรัทธา การให้ทรัพย์สิน ที่ประกอบการ หรือ หน่วยงาน ต่าง ๆ นำทางใช้คุณประโยชน์ มีอย่างเต็มที เพิ่มให้ สามารถนำ ไปลดหย่อนภาษีได้สบาย สบาย  แต่ฉันรู้หรือเปล่า ว่าเงินของข้าพเจ้าที่ เรา บริจาค ทำบุญ ไปไหนบ้าง รั่วหล่น ตรงไหน กระผมอาจจะคิดว่า ฉัน บริจาค ทำบุญ ไป 1,000 บาท  ดิฉันจะได้ อะไรบ้าง แต่ทว่า การ บริจาค ทำบุญ หามิได้การลงเงิน ข้าไม่รู้หรอกว่า มันสูญหายไปไหน ไปช่วยใคร ใครเอาไปใช้ ดีฉันมักไม่ค่อยๆหาข่าวสารเดิมปลงใจ บริจาค เมื่อจ่ายเงินทองไปแล้ว ข้าพเจ้าก็ไม่รู้ว่า เงินตราไปไหน นี่เป็นอุปนิสัยของการ บริจาค ของคนเป็นส่วนใหญ่ เราแค่แจ่มใส ว่า ได้  ทำบุญทำกุศล แล้ว มันเบาใจ แต่ ผมลองมาดูกันนิด เวลาที่ผมจะซื้อของสินค้า ไหนซักอย่างหนึ่ง เรามักจะ หาข่าวสาร มากมาก มาย อ่านรีวิวร้านรวง อ่าน แล้วอ่านอีก เรียนรู้คุณค่าของของซื้อของขายที่กระผมจะซื้อของ แต่ กับการ บริจาค ทำบุญ  ดิฉันมิได้ทำกระนี้ ผม โยน แบงค์ ยี่สิบ ใส่ กล่องรับบริจาค ด้วยไม่ มองด้วยซ้ำว่าลงตรงกล่อง หรือ เปล่า ใส่ ให้ สมาคมไหน เอาไปทำอะไร

บริจาค ทำบุญ

การตัดสินใจ บริจาค ทำบุญ  จำนวนมากจึงมักถูกเลือกจากสถานที่ที่สะดวกสบายประมาณว่า 20 - สามสิบ บาท ปราศจากเช่นไร บริจาคไปแล้วก็แล้วกันไป ไม่ได้สนใจไยดีว่าพวกเขาทั้งหลาย จะนำไปทำอะไร แห่งไหน กับยังไง เรียก ง่าย ง่าย ว่าเป็น พฤติกรรม  หรือ เป็นนิสัยไม่ดีของการบริจาค ดิฉันมาดูกันว่า เพราะอะไร

      1.ข้ามักจะบริจาค  ทำบุญให้กับองค์กร ที่เรียบง่าย ไม่มี พิธีรีตองมากนัก

ต้นทุน การปกครอง ด้านการบริหารองค์กร มิได้บอกกระไรข้าพเจ้านัก ว่า กระผมจะ บริจาค ทำบุญ  กับจะคือ บริจาค  ทำบาป ดิฉันมักคิดกันว่า 100 - 200 บาท  โดยไม่ได้นึกที่ใดมากกว่านั้น  แต่ละมูลนิธิ อาจมีการ โปรโมท ครรลอง การ บริจาค  ทำบุญ ที่สวยหรู หรือ ไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เมื่อเราคิดจะบริจาค ข้าพเจ้าแค่ หย่อน ตังค์ หรือ ให้ ให้ ไป แบบ เสียไม่ได้ในบางที แต่ละสมาคม ไม่ได้มาป่าวประกาศว่า พวกเขา เรียบร้อยอะไร กับ ปฏิบัติอย่างไร เป็นอันมากนัก กระผมอาจแค่ ได้รู้ได้ยินมา คร่าว ๆ แบบเสียมิได้

2. ดีฉันนึกเอาเองว่า ข้าทะเยอทะยาน มอบให้ พวกเขาหมายได้หรือเปล่ากระผมไม่รู้

ยกตัวอย่างอาทิ เสียสละ ทำบุญ  ข้าวสาร ให้ผู้ประสบภัยน้ำท่วม ดิฉันลืมไปว่า น้ำท่วม เขาคงทำอะไรไม่ได้มาก ผมก็มักบริจาคสิ่งที่กระผมอยากจะให้มากกว่าสิ่งที่ผู้รับต้องการ เราบริจาค ตุ๊กตา ของเล่น เด็ก น้ำดื่ม ปลากระป่องแบบเปิดยาก ๆ หลายคนก็มักเลือกตามสวัสดิภาพของตัวเอง ของซื้อของขายยอดนิยมคือ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ที่ไร้คุณค่า ดิฉันไม่รู้ความต้องการ ของ สมาคม ต่าง ๆ เลย

      3.บริจาค ทำบุญ พร้อมกับ มูลนิธิ ที่แพร่หลาย เป็นที่นิยม

                เพราะว่า การตลาดยิ่งใหญ่ สถานสงเคราะห์ ที่ฮือฮา เป็นที่นิยม พร้อมกับ คนทั่ว ๆ ไป รู้จัก จะได้รับ ยอดทรัพย์สิน บริจาค ทำบุญ เป็นจำนวนมาก หากได้ออก TV ช่องข่าว เช้า ยิ่งได้รับ เงินทองคับคั่ง ในตอนที่ สถานสงเคราะห์ อื่น ก็มีคนพิการ เด็กด้อยโอกาส คนติดยา เต็มไปหมด แต่ เขาทั้งหลายไม่มีการตลาด ไม่มี TV ช่องข่าว เช้า ไปทำข่าว มันจึงเป็นเหตุผลพอเพียงว่า ทำไม ดีฉันจึงเลือกสรร บริจาค ทำบุญ กับ วัดวาอาราม/มูลนิธิ/สถานสงเคราะห์ ที่แพร่หลาย ดิฉันไปไป  .บริจาค ทำบุญ  เป็นระยะทาง ไกล ๆ เพื่อจะ .บริจาค ทำบุญ ส่งให้ กับ อาราม/สมาคม/สถานสงเคราะห์ ที่ชื่อดัง  แต่กระผมเข้าหม้อดู ข้าง ๆบ้าน ฉันยังมี โรงเรียน ที่มีลูก กำพร้า ไม่มี อาหารกิน อยู่

4. ข้ามักจะ บริจาค ทำบุญ กับ วัด/มูลนิธิ/สถานสงเคราะห์ ที่ให้ผมระบุว่าเอาทรัพย์สินไปทำกระไรบ้าง

หน่วยงานหลาย ๆ ณ มีมุ่งเสนอหนทางหลาย ๆทางให้คุณได้คัดเลือกสำหรับให้สบาย แก่การ บริจาค ทำบุญ อาทิเช่น สตางค์ ร้อย บาท ที่มีคุณประโยชน์ของคุณ ฉันจะเอาไป สร้าง หลังคาโรงเรียน  ซึ่งจริง ๆ แล้ว มันไม่ใช่ แต่ ฉันสบายใจว่า ตังค์ผม ไปอยู่ซะสูงแล้ว มันเห็นภาพได้ง่าย มีเสน่ห์ ฉันจึงยอมควักเงินตราจ่ายไปง่าย ๆ

รวมความแบบสั้น กระผมจะง่าย ๆ ไม่ได้กับการ บริจาค ทำบุญ  โดยเงินทองดีฉันควรค่า สหภาพทั้งหลาย จะได้รับใช้เงินทองได้อย่างเต็ม อำนาจ ไม่ใช่เช่นนั้น สิ่งไรก็ได้ ให้ ๆ ไปเถอะ 100 -สองร้อย ดีใจจังมีชื่อติด บนหลังคาด้วย หาก ฉันมีเวลา ซักนิดก็เข้าไปดู เข้า ไปช่วย  สหภาพ นั้น ๆ เพื่อจะ เงินทองของกระผมจะได้ ถึงไม้ถึงมือ ผู้ที่อาดูรจริง ๆ และ ข้าก็ต้อง แปรเปลี่ยน ความนึกคิด ในการ บริจาค ทำบุญ  เอี่ยมด้วยมิได้ เอะอะ อะไร ก็  ข้าวสาร น้ำกิน ปลากระป่องแบบเปิดยาก ๆ อย่าต้องให้ บริจาค ทำบุญ  เป็น บริจาค  ทำบาป

ขอบคุณบทความจาก : https://www.unicef.or.th/supportus/th/campaign/Earthquake_Nepal_th