รับอุปการะเด็กกำพร้า เพื่อชีวิตที่สดใส ร่วมสร้างอนาคต ให้เด็กกำพร้า ร่วมกัน รับอุปการะเด็กกำพร้า

รับอุปการะเด็กกำพร้า

สมัยนี้ ปริศนา ลูกกำพร้า ได้กลายเป็นข้อสงสัย ระดับประชาชาติ ไปแล้ว เนื่องจาก สาเหตุ หลาย ๆ ชนิด เช่นว่า ชายหนุ่ม สาว มีภาระ ไม่ทำเป็นรับผิดชอบสายเลือดได้ หน้าที่ทางวงการไม่อาจเปิดอกได้ ขาดแคลนคน คุณ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เป็นเหตุให้เกิด ปริศนา กำพร้า ขึ้นเยอะแยะ   เราจะแลดูว่ามีประกาศ ในหลักใหญ่ เด็กลูกกำพร้า การละเลยลูก การ รับอุปการะเด็กกำพร้า ให้มองเห็น ไม่เว้นแม้แต่ละวัน  ตัวการ หลัก ๆ ที่กำเหนิดเยาวชนกำพร้า กำเหนิดที่การขาดแคลนความรับผิดชอบ สิ่งของพ่อแม่ลูกคือ เอ้ ประกอบพร้อมทั้ง ความไม่กับของบิดามารดา, ญาติพี่น้อง รวมกระทั่งถึง คนสนิทของบูรพการีเยาวชนเอง ที่คือตัวแปรทำเอาเกิด ผู้เยาว์กำพร้า เหล่านี้ขึ้น จากสถิติที่น่าตระหนกตกใจ ดีฉันพบว่าครึ่งของสมาชิกทั้งโลกที่อยู่อยู่บนโลก ใบ เล็ก ๆ ใบนี้ มีอยู่ในที่ความยากจน  ลูก กับ ครัวเรือน แตะต้องดิ้​​นรนประจญเพื่อให้ความอยู่รอด การทอดทิ้งผู้เยาว์ การฝืนกฎ  ,เฉยเมย,กั้น หรือ หากตราบเท่าการล่วงละเมิดทางเพศ พร้อมกับ ผู้เยาว์ ก็เกิด ขึ้น และมีให้เห็นบ่อย ๆ  ในทางเปลี่ยน ปริศนา ลูกกำพร้า ก็อุบัติขึ้นมาด้วยตรง กับ ที่มา ที่ปรากฎว่าความ “ ยากจน “  ด้วยข้อหานี้ ข้าจึงเจอ สมาคมต่าง ๆ ออกมา ร่ำขอความประสาน ในการ รับอุปการะเด็กกำพร้า อย่างเต็มเปี่ยม

รับอุปการะเด็กกำพร้า

คำถาม เด็กลูกกำพร้า ล่าสุดได้ถูกเฉยชา พร้อมกับนับวันจะเปลี่ยนไปคือคำถามไม่จบสิ้น ยากแก่การปฏิวัติ พร้อมด้วยตรวจจากที่ทำงานที่เกี่ยวข้อง เป็นพิเศษ ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม หน่วยงานในสังกัด กรมพัฒนาสังคม และ สวัสดิการ  กระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ ซึ่งรอคอยเป็นวิถีทาง ปรับปรุงปมปัญหา ในการ รับอุปการะเด็กกำพร้า ซึ่งกระผมจะเห็นว่าปัจจุบันนี้ มีการนำเด็ก จากกระทำ ไปนำมาที่ บ้านผู้เยาว์ต่าง ๆ ออกมา ทำร้ายกาจ หรือใช้แรงงานเด็ก หรือจับไปขายต่อให้ คนรวย และใน พร้อมทั้ง นอกแว่นแคว้น เพื่อที่จะกระตือรือร้นผลของลูกลูกกำพร้า

รับอุปการะเด็กกำพร้า หรือ การรับผู้เยาว์ลูกกำพร้า  ที่เป็นลูกของคนอื่นรับมาชุบย้อม อาจจะพบเจอมีในสังคมไทยรับมานานสองนาน เช่น รับอุปการะเด็กกำพร้า จาก วงศ์ตระกูล ครอบครัว กับสมาชิกที่รู้จักรู้จักมักคุ้น กันดี แต่ขาดแคลนแคลนทุน

 

       การ รับอุปการะเด็กกำพร้า แบบเทศบัญญัติเริ่มทำมีขึ้นเมื่อมี การป่าวใช้ประมวลข้อบังคับแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2477 ซึ่งถือให้ควรมีการจดบัญชี ตามพ.ร.บ. จดบัญชีชื่อครอบครัว ในปี พ.ศ. 2478

     ใน   พ.ศ. 2508 กรมประชาสงเคราะห์ ได้ ดำเนินการตระเตรียมหาจัดวงศาคณาญาติ ที่ อุปการะเด็กกำพร้า ที่ ถูกทิ้งๆ ขว้างๆ โดยมีการออก เป็นท่วงที กรมประชาสงเคราะห์ ว่าด้วยการอนุกูลลูกกำพร้า โดยอย่างเฟ้นหาผู้ชุบเลี้ยงส่งให้แก่ลูกลูกกำพร้า กลับการดำเนินงานดังที่กล่าวมาแล้วก็ยังเล็กอยู่เฉพาะเด็กลูกกำพร้า แค่ในความความเกื้อกูลของกรมประชาสงเคราะห์เท่านั้น พร้อมทั้ง ในตอนนั้นอีกทั้งไม่มีการเขียนไว้ให้ที่ทำการ สถานพยาบาล หรือ สถานสงเคราะห์ ที่มีเด็กลูกกำพร้า ถูกทิ้งจะต้องส่งผู้เยาว์ให้กรมประชาสงเคราะห์ พร้อมด้วยไม่มีข้อบังคับกับสหพันธ์เฉพาะเจาะจงที่ปฏิบัติงานการสั่งงานเอาใจใส่งานด้านการ รับอุปการะเด็กกำพร้า มักเกิดระยะห่างให้มีอยู่การตรวจหาทางได้จากเยาวชนลูกกำพร้าเหล่านี้ ที่พบในรูปแบบของการรับผู้เยาว์เป็นลูกเต้า ราวปี พ.ศ.2519 - 20 มีการซื้อขายผู้เยาว์ลูกกำพร้าให้กับชาวตะวันตกเป็นมากมาย จึงได้มี  มาตรการคุ้มกันการ การ รับอุปการะเด็กกำพร้า

โดย ห้ามร.พ. สถานพยาบาล หรือ สมาคม ต่างๆ ยกผู้เยาว์กำพร้าให้แก่คนใดไปเกื้อกูลหรือรับไปเป็นบุตรธิดาบุญธรรม ต่อมามีการจัดตั้ง "ศูนย์อำนวยการรับบุตรบุญธรรม" และมีการร่างข้อบัญญัติเฉพาะออกมาเรียกว่า พระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นลูกเลี้ยง เป็น "ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม" จนปัจจุบัน ซึงนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา การรับลูกเป็นลูกบุญธรรมไม่ว่าลูกนั้นจะเป็นผู้เยาว์มี พ่อ แม่ หรือเด็กลูกกำพร้าถูกทอดทิ้ง ต้องดำเนินการภายใต้ข้อคะเน ของพ.ร.บ.การรับเยาวชนเป็นบุตรบุญธรรมทุกประการ

 

       ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนั้นมีอยู่หน้าที่รับผิดชอบในการมอบให้บริการด้านการบริหารสวัสดิการเด็กโดยการ

จัดหาสกุลตอบแทน ให้กับลูกกำพร้า กับเยาวชนที่ พ่อ แม่ ไม่อาจมอบให้กระทำส่งเสียเลี้ยงดูลูกได้ และเด็กที่มีข้อบังคับศาลรับสนองการให้ความยอมของพ่อแม่เยาวชน โดยปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการยอมรับเยาวชนเป็นลูกบุญธรรม และต้องดำเนินการตามขั้นตอนของกฎหมายอย่างถูกต้อง

โดยจะต้องยึดหลักธรรมาภิบาล เพื่อจัดหาพี่น้องที่ควรในการปฏิบัติราชการเป็นพ่อแม่ให้แก่ผู้เยาว์ เพื่อให้ลูกได้มีความก้าวหน้าที่ดีทั้งทางด้านร่างกาย อารมณ์ ความรู้สึก พร้อมกับเข้าสังคม รวมทั้งให้การหาความรู้ เพื่อให้มีชีวิตเป็นคนที่มีคุณภาพของกลุ่มต่อไปในภายภาคหน้า

ขั้นตอนการติดต่อขอเป็นครอบครัวชุบชีวิต หรือ รับอุปการะเด็กกำพร้า

ในกรุงเทพมหานคร อาจสื่อสารได้ที่ ฝ่ายครอบครัวอุปถัมภ์ ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม หรือที่สำนักงานพัฒนาสังคมและสวัสดิการกรุงเทพฯ  ส่วนในต่างจังหวัด สื่อสารได้ที่ สถานีพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในจังหวัดที่ผู้ขออุปการะมีภูมิลำเนาอยู่

โดยต้องใช้หลักฐานดังนี้

1. ทะเบียนสำมะโนครัว ( สำเนา )
2. บัตรประชาชน ( สำเนา )
3. ทะเบียนสมรส หรือ ทะเบียนหย่า หากมี ( สำเนา )
4. ใบรับรองแพทย์ ( โรงพยาบาลรัฐ )
5. รูปถ่าย 2 นิ้วครึ่ง จำนวน 2 รูป

การติดตามการเลี้ยงดูเยาวชนลูกกำพร้าที่ขออุปการะ

   เมื่อตระกูลอุปการะที่ได้รับอนุมัติ ให้นำเยาวชนไปอุปการะอุปการะ นักสังคมสงเคราะห์ที่รับผิดชอบจะติดตามเยี่ยมเด็กกำพร้าและครอบครัวเป็นระยะระยะ เพื่อจะเกาะติดและให้คำขอความเห็นแนะแนวในการอบรมเลี้ยงดูเด็ก เพื่อให้ลูกกำพร้าและวงศาคณาญาติธำรงพร้อมกันอย่างสะดวก โดยในปีแรกจะตรวจสอบแวะเยี่ยมทุก 2 เดือนต่อครั้ง ส่วนในปีถัดถัดไปจะแวะเยี่ยมตามความพอควรแต่ไม่น้อยกว่าปีละ 3 ครั้ง จนกว่าลูกลูกกำพร้าที่เกื้อกูลจะมีวัยครบ 18 ปีสมบูรณ์ หรือเปลี่ยนวิธีการอุปถัมภ์ลูกเป็นการขอรับลูกเป็นลูกบุญธรรม

ขบวนการการดำเนินงานของญาติโกโหติกา รับอุปการะเด็กกำพร้า               

1. ผู้มีความอยาก รับอุปการะเด็กกำพร้า ที่อยู่ในความเกื้อกูลของสถานเกื้อกูลของกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ

                1.)           รับเรื่องและสัมภาษณ์ข่าวสารเบื้องต้น กับพิจารณาเอกสารและให้คำนำทางต่างๆ

                2.)           สอบทานไปพบที่พักอาศัยพร้อมด้วยสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสถานการณ์การครองชีพและความกลมกลืน ทั้งนี้อาจร้องของานพิมพ์ทำให้รุ่งเรืองขึ้นในรายที่นำงานพิมพ์มาให้ครบถ้วน ประกอบการใคร่ครวญคุณสมบัติ

                3.)           มีดำเนินเรื่องขออนุมัติคุณสมบัติต่ออธิบดี เพื่อให้ผู้ขออุดหนุนผู้เยาว์ลูกกำพร้า ที่มีคุณลักษณะพอเหมาะไปพบเด็กที่สถานที่สงเคราะห์

                4.)           แจ้งให้ผู้ขอคุณเยาวชนลูกกำพร้าปรากฏชัด พร้อมทั้งมีการส่งหนังสือการเข้าตริตรองผู้เยาว์ให้สถานส่งเสริมที่เกี่ยวข้องตระหนัก

                5.)           ผู้ร้องขออุปถัมภ์พบเยาวชนลูกกำพร้าที่อยากได้จะยอมรับอุปการะ สถานอุปถัมภ์บอกกล่าวประวัติบุคคลลูกที่เป็นการสมควรและสามารถมอบให้ให้ไปอุปถัมภ์ได้ แล้วดำเนินการร้องขออนุมัติอธิบดีให้เป็นผู้อุปการะผู้เยาว์ลูกกำพร้า

                6.)           บอกให้ผู้ให้ลูกลูกกำพร้าทราบ และส่งคู่มือบอกสถานที่บรรเทาทุกข์ให้แจกลูกแก่ผู้ร้องขอ รับอุปการะเด็กกำพร้า

                7.)           ในเรื่องที่ผู้ร้องขอให้ผู้เยาว์ลูกกำพร้ามีคุณลักษณะไม่เหมาะสม จะแจ้งให้ผู้ร้องขอคุณเด็กรับทราบเป็นคู่มือ

                8.)           เกาะติดการเลี้ยงเยาวชนกำพร้าในปีแรกไปพบทุก 2 เดือน ในปีถัดไปไม่น้อยกว่าปีละ 3 ครั้ง ตามความพอเหมาะ

 

2. ผู้แสดงความประสงค์ขอเกื้อกูลเยาวชนกำพร้าถูกทิ้งๆ ขว้างๆซึ่งมีผู้เลี้ยงดูไว้ในวงศ์ญาติ

                1.)           รับส่วน และถามข้อมูลระดับต้น พร้อมทดสอบงานพิมพ์และให้ข่าวสารต่างๆ

                2.)           ตรวจหาเยี่ยมที่อยู่ และสอบการปฏิบัติเกี่ยวกับสภาพชีวิตความเป็นอยู่ตามความสมควร และข้อเท็จจริงเกี่ยวข้องประวัติบุคคลความเป็นมาของลูกลูกกำพร้า

                3.)           เรื่องที่ผู้เยาว์กำพร้าไม่มีสิ่งพิมพ์ใบแสดงหลักฐานเกี่ยวกับตนเอง และผู้รับเลี้ยงดูเยาวชนกำพร้าไม่จำนงส่งเด็กเข้าสถานสนับสนุนเพื่อกระทำเรื่องใบสำคัญของเยาวชน  ให้ดำเนินเรื่องขออนุมัติอธิบดีให้เป็นผู้ส่งเสียลูกลูกกำพร้า

                4.)           กรณีที่ลูกลูกกำพร้ามีชื่ออยู่ในบัญชีบ้านเรือนของผู้ร้องขอแล้ว ให้ดำเนินเรื่องร้องขออนุมัติอธิบดีให้เป็นผู้เกื้อกูลลูกกำพร้าและขออนุมัตินำชื่อลูกกำพร้าเข้าเข้าอยู่ในความคุณของกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ

                5.)           สถานบรรเทาทุกข์เพิ่มชื่อเด็กกำพร้าเข้าทะเบียนบ้าน พร้อมทั้งส่งเอกสารหลักฐานเกี่ยวกับเด็กกำพร้า

                6.)           ตามการรับใช้ลูกกำพร้า โดยในปีแรกต้องไปพบ 2 เดือน ต่อครั้ง และปีถัดไปไม่น้อยกว่าปีละ 3 ครั้ง ตามความพอสมควร

ขั้นตอนการดำเนินการขอส่งเสียผู้เยาว์ลูกกำพร้าในสถานอุปถัมภ์ของกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการแบบครอบครัวอุปถัมภ์

ดีฉันจะเห็นได้ว่า ขบวนการการดำเนินการขอ รับอุปการะเด็กกำพร้า ไม่ยุงยากเลย แค่เพียงผมมีใจคอที่คิดจะเลี้ยงดู เด็กเหล่านี้ก็จะได้ รับอุปการะ แล้ว

ขอบคุณบทความจาก : https://www.unicef.or.th/supportus/th