บริจาค ทำบุญ
พอเกิดเภทภัยธรรมชาติ เภทภัยการทำศึก กับภัยพิบัติพิบัติอื่นใด อันก่อให้เกิดความวอดวายแก่ชีวีพร้อมกับทรัพย์สมบัติของผู้ประสพภัย สิ่งที่จะจำเป็นเกิดขึ้นตามมาชัวร์คือธารความมีน้ำใจของมหาชนผู้ที่มีจิตใจอันดีงามพร้อมด้วยเมตตากรุณาพร้อมมิตรสหายปุถุชนควบคู่กัน ด้วยการสมรู้บริจาคข้าวของเครื่องใช้สอยที่จำต้อง สิ่งของอันเป็นเหตุสำคัญในการใช้ชีวิต สตางค์ทองสมบัติ ต่างๆเพื่อให้มิตรสามัญชนผู้โชคร้ายทะลุพ้น คืนวันอันดุร้ายจากเภทภัยวิบัติ แต่หลังจากมหาทานครั้งใหญ่นี้ถูกส่งไปถึงมือผู้รับปล่อยวาง ในบางงวดมันมิได้เป็นไปตามที่ข้าพเจ้าคาดขบคิดอาจิณไป ทานบริจาคเหล่านั้นอาจทำปริศนาอันใหญ่โตหลวงให้แก่คนรับ จนได้บทสรุปว่าหลาย ๆ ครั้งการ บริจาค ทำบุญ ที่พ้นเหมาะเจาะ ก็ไม่เจนดีพอ และนี่เป็นกำแพงที่เคยค้นพบประจวบจากการปล่อยวางที่ไม่รู้ว่า เป็น บุญ หรือ อาบัติ

บริจาค ทำบุญ
ผมพบว่า ของปล่อยวางมี ไหลบ่าเหลือหลออย่างไรก็ดีไปไม่ถึงพื้นที่ เพราะการสัญจรที่ช้านาน ถนนที่เป็นสิ่งกีดขวาง รถ เรือ ไม่อาจ เข้าไปเดินทางไม่ได้ ท้ายที่สุด ข้าวของที่ บริจาค ทำบุญ มา ก็มิได้ใช้คุณค่า ยิ่งไปกว่านั้น ข้าวของเน่าเสีย แล้วต้องสั่งสมเงินตราเสียสละควักกระเป๋าสิ่งของที่ขาดไม่ได้มอบให้ผู้ประสบภัยใหม่
อาหารบูด ข้าวของบูดเน่า ใช้ไม่ได้ โดยเฉพาะเจาะจงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่มีการส่งมาเยอะเยอะ ข้าวสารอาหารแห้งต่าง ๆ ซึ่งผู้ที่ บริจาค ทำบุญ ไม่รู้ว่า ผู้รับ จะมีใช้ผลประโยชน์ หรือเปล่า ทั้งบูดเน่า พร้อมด้วย เสียเวล่ำเวลา ในการคัด
อาภรณ์เหลือใช้ เป็นมื้อเป็นคราวก็ไร้เหตุจำเป็น ด้วย มันผิดทั้งสัดส่วน แนวทาง แล้วอย่างนี้ จะต้องสละกระไรดี เงินตราน่าจะเป็นวิถีทางที่ถูกใจที่สุด บริจาค ทำบุญ เราคงห้าม เงินหายสูญกลางทาง มิได้ แต่ ข้า ควรที่จะคัดบริจาคเงินให้สำนักงาน หรือ หน่วยงานที่น่านับถือ ทานเงินทอง ที่ประกอบการ หรือ สหพันธ์ ต่าง ๆ นำทางใช้ผล ได้อย่างบริบูรณ์ เพิ่มให้ สามารถนำ ไปลดหย่อนภาษีได้สบาย สบาย แต่ดิฉันรู้หรือเปล่า ว่าเงินของผมที่ เรา บริจาค ทำบุญ ไปไหนบ้าง รั่วหล่น ตรงไหน กระผมอาจจะคิดว่า ข้า บริจาค ทำบุญ ไป 1,000 บาท ฉันจะได้ เช่นไรบ้าง แต่ถ้าว่า การ บริจาค ทำบุญ ไม่ใช่การออกทุน ดีฉันไม่รู้หรอกว่า มันหดหายไปไหน ไปช่วยใคร ใครเอาไปใช้ ข้ามักไม่ค่อยหาข้อมูลแต่ก่อนตัดสินใจ บริจาค เมื่อจ่ายสตางค์ไปแล้ว ฉันก็ไม่รู้ว่า เงินไปไหน นี่คือนิสัยของการ บริจาค ของคนโดยมาก ดิฉันแค่พอใจ ว่า ได้ ทำบุญทำทาน แล้ว มันเพลิดเพลินใจ แต่ ข้าลองมาดูกันนิด เวลาที่ดิฉันจะจ่ายเงินสินค้า สิ่งไรซักอย่างหนึ่ง ดีฉันมักจะ หาข้อมูล แยะมาก มาย อ่านรีวิวร้านค้า อ่าน แล้วอ่านอีก ศึกษาเล่าเรียนคุณลักษณะของสินค้าที่ฉันจะซื้อ แต่ กับการ บริจาค ทำบุญ กระผมไม่ได้ทำแบบนี้ ฉัน โยน แบงค์ ยี่สิบ ใส่ กล่องรับบริจาค โดยไม่ พิจารณาด้วยซ้ำว่าลงตรงกล่อง หรือ เปล่า ใส่ ให้ มูลนิธิไหน เอาไปทำอะไร

บริจาค ทำบุญ
การปลงใจ บริจาค ทำบุญ เป็นส่วนใหญ่จึงมักถูกเลือกจากพื้นที่ที่สะดวกประมาณว่า 20 - สามสิบ บาท ปราศจากที่ใด บริจาคไปแล้วก็แล้วกันไป ไม่ให้ความสนใจว่าพวกเขาทั้งหลาย จะนำไปทำที่ใด แห่งใด หรือยังไง เรียก ง่าย ง่าย ว่าเป็น ความประพฤติ หรือ เป็นนิสัยไม่ดีของการบริจาค กระผมมาดูกันว่า ด้วยเหตุใด
1.เรามักจะบริจาค ทำบุญให้กับองค์กร ที่เรียบง่าย ไม่มี พิธีรีตองมากนัก
ทุน การดำเนินการ ด้านการทำงานหน่วยงาน ไม่ได้บอกที่ใดข้าพเจ้านัก ว่า กระผมจะ บริจาค ทำบุญ กับจะเป็น บริจาค ทำบาป กระผมมักคิดกันว่า ร้อย - สองร้อย บาท โดยไม่ได้คิดอะไรยิ่งกว่านั้น แต่ละสมาคม อาจมีการ โปรโมท โครง การ บริจาค ทำบุญ ที่สวยหรู หรือ ไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เมื่อเราคิดจะเสียสละ ข้าแค่ หย่อน ตังค์ หรือ ให้ ให้ ไป แบบ เสียไม่ได้ในแต่บางที แต่ละสมาคม ไม่มาป่าวข่าวว่า เขา ดีเลิศกระไร กับ จัดการสิ่งไร เป็นอันมากนัก เราอาจแค่ ได้รู้ได้ยินมา คร่าว ๆ แบบเสียไม่
- ผมตระหนักเอาเองว่า ข้าพเจ้าอยากได้ ให้ พวกเขาทั้งหลายอยากได้หรือเปล่าดิฉันไม่รู้
ยกแบบอาทิ บริจาค ทำบุญทำกุศล ข้าวสาร ให้ผู้ประสบภัยน้ำท่วม ข้าลืมไปว่า น้ำท่วม เขาคงทำกระไรไม่มาก เราก็มักเสียสละสิ่งที่ข้าอยากจะให้มากกว่าสิ่งที่ผู้รับต้องการ ผมบริจาค ตุ๊กตา ของเล่น เด็ก น้ำกิน ปลากระป่องแบบเปิดยาก ๆ หลายคนก็มักเลือกสรรตามความคล่องของตัวเอง ของซื้อของขายยอดนิยมเป็น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ที่ไร้คุณประโยชน์ ข้าไม่ได้รู้ความสมหวัง ของ มูลนิธิ ต่าง ๆ เลย
3.บริจาค ทำบุญ กับ สถานสงเคราะห์ ที่ชื่อดัง เป็นที่นิยม
ก็เพราะว่า การตลาดสำคัญ สมาคม ที่ชื่อดัง เป็นที่นิยม กับ คนทั่ว ๆ ไป รู้จักมักจี่ จะได้รับ ยอดสตางค์ บริจาค ทำบุญ เป็นจำนวนมาก หากได้ออก TV ช่องข่าว เช้า ยิ่งได้รับ เงินจำนวนมาก ในขณะที่ สมาคม อื่น ก็มีคนพิการ เด็กด้อยโอกาส คนติดยา เต็มไปหมด แต่ พวกเขาทั้งหลายไร้การตลาด ไม่มี TV ช่องข่าว เช้า ไปทำข่าว มันจึงเป็นสาเหตุพอเพียงว่า ฉันใด ข้าจึงเลือก บริจาค ทำบุญ กับ วัด/มูลนิธิ/สถานสงเคราะห์ ที่แพร่หลาย ดิฉันสัญจรไป .บริจาค ทำบุญ เป็นระยะทาง ไกล ๆ เพื่อจะ .บริจาค ทำบุญ ให้ กับ วัด/มูลนิธิ/สถานสงเคราะห์ ที่โด่งดัง แต่ข้าพเจ้าเข้าหม้อดู ข้าง ๆบ้าน ผมยังมี โรงเรียน ที่มีเด็ก กำพร้า ไม่มี อาหารกิน อยู่
- ฉันมักจะ บริจาค ทำบุญ กับ วัด/มูลนิธิ/สถานสงเคราะห์ ที่ให้เราระบุว่าเอาเงินไปทำที่ใดบ้าง
หน่วยงานหลาย ๆ ที่ ได้รับยกตัวอย่างโอกาสหลาย ๆทางให้คุณได้เลือกสรรสำหรับให้คล่อง แก่การ บริจาค ทำบุญ อาทิ เงินทอง 100 บาท ที่มีคุณค่าของคุณ ดิฉันจะเอาไป ทำ หลังคาโรงเรียน ซึ่งจริง ๆ แล้ว มันไม่ใช่ แต่ ดิฉันสบายใจว่า ตังค์ดิฉัน ไปอยู่ซะสูงแล้ว มันเห็นภาพได้ง่าย มีเสน่ห์ ผมจึงยอมควักเงินจ่ายไปง่าย ๆ
รวบรัดแบบสั้น ดิฉันจะง่าย ๆ ไม่ได้กับการ บริจาค ทำบุญ เพราะว่าสตางค์ผมควรค่า สหพันธ์ทั้งหลาย จะได้ใช้เงินตราได้อย่างเต็ม ประสิทธิภาพ หามิได้ เช่นไรก็ได้ ให้ ๆ ไปเถอะ ร้อย -200 ดีใจจังมีชื่อเสียงเรียงนามติด บนหลังคาด้วย หาก ฉันมีเวลา ซักนิดก็เข้าไปดู เข้า ไปช่วย สมาคม นั้น ๆ เพื่อให้ สตางค์ของฉันจะได้ ถึงไม้ถึงมือ ผู้ที่ทุกข์ร้อนจริง ๆ และ ฉันก็ต้อง เปลี่ยน ทรรศนะ ในการ บริจาค ทำบุญ ใหม่เอี่ยมด้วยไม่ใช่เช่นนั้น เอะอะ อะไร ก็ ข้าวสาร น้ำดื่ม ปลากระป่องแบบเปิดยาก ๆ อย่าต้องให้ บริจาค ทำบุญ เป็น บริจาค ทำบาป
ที่มา : https://www.unicef.or.th/supportus/th/campaign/Earthquake_Nepal_th
No comments:
Post a Comment