Sunday, February 21, 2016

ทำบุญ จะทำ กันไปทำไมหากไม่ได้บุญ

ทำบุญ

บุญ หรือ ปุญญ  เป็นสิ่งที่บังเกิดในในอารมณ์แล้วปฏิบัติส่งให้จิตใจแจ่มใส เป็นประกาย โหรงเหรงสดใส พ้นไปสิ่งสลด ทำบุญ แล้ว คนทั่วไป จะมิชมว่า บุญ มันคือแบบ ตัวบุญ นี้ จัก เท้งเต้ง อยู่ที่ว่า เราจะ เอามา หรือ ปล่อยไป สำหรับ บุญ มันไร้สังขารนั่นเอง ใครที่ ทำบุญ จบ ดึง เอา บุญ มา ไว้ พร้อมกับตน จิตวิญญาณมันก็ เปล่ามีน้ำมีนวล เรียกว่า ไม่ได้บุญ นั่นเอง ทำบุญ แล้ว ผู้ลงมือจงให้ความเป็นไทวาง ไว้ ไม่ต้องเผื่อไว้ไว้ ยอมให้มันลอยละล่องไป มันก็มีบุญกุศล ของมันเอง ด้วย ดีฉัน ไม่ต้อง ไป เกาะ ขนาบ ว่า มันจะได้ ไม่ได้ ไร้วิตก ไร้ข้อผูกพัน ทำบุญ นั้น มีนานาเนกวิธี ที่เห็นอยู่ทั่วไป  ก็ 3 วิธี หลัก ๆ คือ

  1. การทำบุญ โดยการ มอบให้ทาน ปรากฎว่า ทานมัย
  2. การทำบุญ โดยการ ประพฤติ ปฎิบัติ ดี สีลมัย
  3. การทำบุญ โดยการ ดำเนินงานความคิดมอบให้สดใส หลุดจาก ความรู้สึกนึกคิด ใคร่ได้ อยากมี ปรากฎว่า  ภาวนามัย

ทำบุญ

คำว่า บุญ เป็นแรงงานไร้มลทินที่จะมีขึ้นด้านในความคิด ของผู้ทำบุญทำทาน ทำให้ อารมณ์สะอาด  ทันทีที่ จิตใจดีงาม ต่อจากนั้น จะคิด จะทำ ไหน ก็ ไม่ประหวัดตนเอง ไร้ใจว่า ของของ ฉัน หวัง อยากมี ยิ่งดีฉัน ทำบุญ มากมาย มากสะสมไว้ ก็เสมอเหมือน การผลักดัน น้ำ ยิ่งเข็น ก็ ยิ่งเข้าไป มาริตนเอง บุญกุศล เป็นสิ่งของที่ ไม่ต้องเอ่ยปาก มิจำเป็นจะต้องเสนอถึง มันจะค่อย ๆ สะสม และ กักตุนมาถึงรับมาเรื่อย ๆ ช่วย ชโลม ชีวี ชโลมโลก ส่งให้สวยงาม  หาก จะบอกถึงบุญ แล้ว หลัก ๆ จะมีอยู่ สาม แบบ คือ ทานมัย สีลมัย  และ ภาวนามัย แต่ ในทางพระพุทธศาสนา แล้ว พระอรหันต์ ทรงรับสั่งว่า ประกอบด้วยบุญ ถึง 10 แบบ ควบคู่กันเป็น บุญกิริยาวัตถุ แปลว่า หลักแห่งการบำเพ็ญบุญ หรือ ทางมาแห่งบุญ สิบ ชนิด เป็น

  1. ทานมัย เป็นบุญกุศลเกิดจากการให้ทาน
  2. สีลมัย เป็นบุญกุศลเกิดจากการรักษาศีล
  3. ภาวนามัย เป็นบุญกุศลเกิดจากการเจริญภาวนา
  4. อปจายนมัย เป็นบุญกุศลเกิดจากการอ่อนน้อม ถ่อมตนต่อผู้ใหญ่
  5. ไวยยาวัจมัย เป็นบุญกุศลเกิดจากการขวนขวาย ในกิจที่ชอบ
  6. ปัตติทานมัย เป็นบุญกุศลเกิดจากการอุทิศส่วนบุญ
  7. ปัตตานุโมทนามัย เป็นบุญเกิดจากการอนุโมทนาบุญ
  8. ธัมมัสสวนมัย เป็นบุญกุศลเกิดจากการฟังธรรม
  9. ธัมมเทสนามัย เป็นบุญเกิดจากการแสดงธรรม
  10. ทิฏฐุชุกัมม์ เป็นบุญเกิดจากการทำความเห็นให้ตรง

การทำบุญ สิบ ชนิดนั้น สามารถย่อเป็นข้อ ๆ เป็นกลอนว่า

แบ่งปันกันกิน                        รักษาศีล ทั้ง กาย วาจา

เจริญวิปัสนาสมาธิภาวนา    รักษากายวาจาใจให้อ่อนน้อม

ยอมตนรับใช้                          แบ่งให้ความดี

มีใจใฝ่อนุโมทนา                    มุ่งหาฟังธรรม

นำแสดงออกไม่ว่างเว้น         ทำความเห็นเป็นแบบที่ดีดี

แล้วดีฉันจะทำบุญ ไปเพื่อที่จะที่ใด คนจำนวนมาก ทำบุญ เพื่อจะ มุ่งหมายรูปหน้า ขี้คุย  ทำบุญ เพื่อจะแสดงความสามารถว่า ดิฉันรวย ทอดกฐิน แต่ละครั้ง มี ใบ 1,000 กี่ ใบ ในพุ่มผ้าป่า คลุกกันไปทำบุญ ไกล ๆ เราก็เคยมองเห็นข่าวคราว กันบ่อย ๆ ข้อความ อุบัติเหตุ เวลา พุ่ม ผ้าป่า ไปทำบุญทำกุศล กัน ไกล ๆ ยากลำบาก ทั้ง คน เดินทาง ทำบุญ คนขับ กับ หลาย ๆ คน ทำบุญ เล็กน้อยสำหรับ หมายบุญ ใหญ่โต อย่างเช่น จับจ่ายใช้สอย หวยใต้ดิน  ต่อจากนั้น รับมา ทำบุญ เพื่อให้ ขอมอบให้โดนผลตอบแทน กับเขา อันนี้ ก็ ไม่ได้ บุญ กัน 

ทำบุญ



ขอบคุณบทความจาก : https://www.unicef.or.th/supportus/th/campaign/Earthquake_Nepal_th

No comments:

Post a Comment