Sunday, February 21, 2016

บริจาค ทำบุญ คิดก่อน หรือจะเป็น บริจาค ทำบาป

บริจาค ทำบุญ

ทันทีที่เกิดอันตรายธรรมชาติ  เภทภัยการศึก หรือภัยอันตรายพิบัติอื่นใด อันก่อให้เกิดความย่อยยับแก่ชีวีและสินทรัพย์ของผู้ประสพภัย  สิ่งที่จะจำเป็นเกิดขึ้นตามมาแน่นอนคือธารน้ำใจของกลุ่มคนผู้ซึ่งมีจิตใจอันดีงามและเมตตาพร้อมกับเกลอสัตว์สองเท้าด้วยกัน  ด้วยการรวมเข้าด้วยกันละวางข้าวของข้าวของเครื่องใช้ที่ขาดไม่ได้  สิ่งของอันเป็นปัจจัยยิ่งใหญ่ในการครองชีพ  ทรัพย์สินทองสมบัติ ต่างๆเพื่อให้มิตรมนุษย์ผู้โชคร้ายลอดพ้น คืนวันอันเหี้ยมจากเหตุเภทภัยหายนะ  แต่หลังจากมหาทานครั้งใหญ่โตนี้ถูกส่งไปถึงมือผู้รับละวาง  ในบางครั้งมันไม่เป็นไปแบบที่ข้าคาดนึกดูเสมอไปไป  ทานละทิ้งพวกนั้นอาจทำคำถามอันใหญ่หลวงให้แก่ผู้รับ จนได้บทสรุปว่าหลาย ๆ ครั้งการ บริจาค ทำบุญ ที่มากเกินกำลังดี ก็มิชินดีพอ และนี่เป็นความปั่นป่วนที่เคยพบเจอะเจอจากการละทิ้งที่ไม่รู้เรื่องว่า คือ บุญกุศล กับ อกุศลกรรม

บริจาค ทำบุญ

บริจาค ทำบุญ

               ดีฉันพบว่า ของละทิ้งมี เอ่อล้นเกินกลับไปไม่ถึงพื้นที่ เนื่องจากการเดินทางที่นาน ทางสัญจรที่คือความปั่นป่วน รถ เรือ เปล่าอาจ มาถึงเดินทางไม่ได้ สุดท้ายนี้ ข้าวของที่ บริจาค ทำบุญ  มา ก็มิได้ใช้คุณค่า ซ้ำร้าย ข้าวของบูดเน่า แล้วจำเป็นจะต้องเก็บเงินบริจาคจ่ายเงินสิ่งของที่จำเป็นต้องมอบให้ผู้ประสบภัยใหม่

                อาหารบูด ข้าวของบูดเน่า  ใช้ไม่ โดยเจาะจงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่มีการส่งมาเยอะเยอะ ข้าวสารอาหารแห้งต่าง ๆ ซึ่งผู้ที่ บริจาค ทำบุญ ไม่รู้ว่า ผู้รับ จะได้รับใช้ค่า หรือเปล่า ทั้งบูดเน่า พร้อมทั้ง เสียเวล่ำเวลา ในการเลือกเฟ้น

เครื่องแต่งกายเหลือใช้ เป็นครั้งคราวก็ไม่มีความจำเป็น ก็เพราะว่า มันผิดทั้งขนาด แนวทาง แล้วอย่างนี้ จะต้องสละสิ่งไรดี เงินตราน่าจะเป็นช่องทางที่ปกติเป็นยอด บริจาค ทำบุญ กระผมคงห้าม เงินทองหายสูญระหว่างทาง มิได้ แต่ ข้า เหมาะที่จะคัดเลือกสละสตางค์ให้ที่ประกอบการ หรือ สหพันธ์ที่น่าศรัทธา การบริจาคเงินตรา สถานี หรือ สมาพันธ์ ต่าง ๆ นำทางใช้คุณประโยชน์ ได้รับอย่างเต็มกอบเต็มกำ เติมให้ สามารถนำ ไปลดหย่อนภาษีได้สบาย สบาย  แต่ดิฉันรู้หรือเปล่า ว่าเงินตราของข้าพเจ้าที่ เรา บริจาค ทำบุญ ไปไหนบ้าง รั่วหล่น ตรงไหน กระผมอาจจะคิดว่า ฉัน บริจาค ทำบุญ ไป 1,000 บาท  กระผมจะได้ อย่างไรบ้าง ถึงกระนั้น การ บริจาค ทำบุญ มิได้การลงทุน เราไม่รู้หรอกว่า มันอันตรธานไปไหน ไปช่วยใคร ใครเอาไปใช้ ดิฉันมักไม่เบาหาข่าวคราวก่อนตัดสินใจ บริจาค เมื่อจ่ายทรัพย์สินไปแล้ว ข้าพเจ้าก็ไม่รู้ว่า ทรัพย์สินไปไหน นี่เป็นนิสัยของการ บริจาค ของคนเป็นส่วนใหญ่ เราแค่ปลื้มใจ ว่า ได้  ทำบุญทำกุศล แล้ว มันแจ่มใส แต่ ข้าพเจ้าลองมาดูกันนิด เวลาที่ฉันจะซื้อสินค้า เช่นไรซักอย่างหนึ่ง ผมมักจะ หาข่าวสาร เยอะมาก มาย อ่านรีวิวร้าน อ่าน แล้วอ่านอีก เล่าเรียนคุณค่าของของซื้อของขายที่กระผมจะควักกระเป๋า แต่ กับการ บริจาค ทำบุญ  เราไม่ได้ทำกระนี้ ข้าพเจ้า โยน แบงค์ 20 ใส่ กล่องรับบริจาค ด้วยไม่ ดูกับซ้ำว่าลงตรงกล่อง หรือ เปล่า ใส่ ให้ สถานสงเคราะห์ไหน เอาไปทำอะไร

บริจาค ทำบุญ

บริจาค ทำบุญ

การปลงใจ บริจาค ทำบุญ  เป็นส่วนใหญ่จึงมักถูกคัดเลือกจากพื้นที่ที่สะดวกประมาณว่า 20 - 30 บาท พ้นไปอย่างไร บริจาคไปแล้วก็แล้วกันไป มิได้ผูกพันว่าพวกเขาทั้งหลาย จะเอาไปทำสิ่งไร แห่งใด กับอย่างไร เรียก ง่าย ง่าย ว่าเป็น ท่าทาง  หรือ เป็นนิสัยไม่ดีของการบริจาค กระผมมาดูกันว่า ทำไม

      1.ข้าพเจ้ามักจะบริจาค  ทำบุญให้กับองค์กร ที่เรียบง่าย ไม่มี พิธีรีตองมากนัก

เงินลงทุน การจัดการ ด้านการทำงานสมาพันธ์ ไม่บอกกระไรดิฉันนัก ว่า ฉันจะ บริจาค ทำบุญ  กับจะคือ บริจาค  ทำบาป เรามักคิดกันว่า 100 - สองร้อย บาท  โดยมิได้ทบทวนดูอะไรยิ่งกว่านั้น  แต่ละมูลนิธิ อาจมีการ โปรโมท โครง การ บริจาค  ทำบุญ ที่สวยหรู หรือ มิได้ทำอะไรเลย แต่เมื่อผมคิดจะบริจาค ผมแค่ หย่อน ตังค์ หรือ ให้ ให้ ไป แบบ เสียไม่ได้ในเป็นครั้งเป็นคราว แต่ละสมาคม ไม่มาป่าวป่าวร้องว่า พวกเขาทั้งหลาย เป็นประโยชน์ประการใด กับ ดำเนินงานเช่นไร เหลือเฟือนัก ดิฉันอาจแค่ ได้รู้ได้ยินมา คร่าว ๆ แบบเสียไม่

  1. เราตระหนักเอาเองว่า ดิฉันตั้งใจ ส่งให้ เขาทะเยอทะยานได้หรือเปล่าผมไม่รู้

ยกแบบอย่างตัวอย่างเช่น บริจาค ทำบุญสุนทาน  ข้าวสาร ให้ผู้ประสบภัยน้ำท่วม กระผมลืมไปว่า น้ำท่วม เขาทั้งหลายคงทำเช่นไรไม่ได้มาก ผมก็มักบริจาคสิ่งที่เราอยากจะให้มากกว่าสิ่งที่ผู้รับต้องการ ดีฉันบริจาค ตุ๊กตา ของเล่น เด็ก น้ำดื่ม ปลากระป่องแบบเปิดยาก ๆ หลายคนก็มักคัดเลือกตามความง่ายดายของตัวเอง ของซื้อของขายยอดนิยมเป็น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ที่ไร้คุณลักษณะ ผมมิได้รู้ความสมหวัง ของ มูลนิธิ ต่าง ๆ เลย

      3.บริจาค ทำบุญ เข้ากับ สถานสงเคราะห์ ที่มีชื่อเสียง เป็นที่นิยม

                เพราะว่า การตลาดสำคัญ สมาคม ที่มีชื่อ เป็นที่นิยม พร้อมด้วย คนทั่ว ๆ ไป รู้จักมักจี่ จะได้รับ ยอดเงิน บริจาค ทำบุญ เป็นมากมาย หากได้ออก TV ช่องข่าว เช้า ยิ่งได้รับ เงินตราเต็มเปี่ยม ในตอนที่ สถานสงเคราะห์ อื่น ก็มีคนพิการ เด็กด้อยโอกาส คนติดยา เต็มไปหมด แต่ เขาทั้งหลายไม่มีการตลาด ไม่มี TV ช่องข่าว เช้า ไปทำข่าว มันจึงเป็นสาเหตุเพียงพอว่า เพื่ออะไร ข้าจึงคัด บริจาค ทำบุญ กับ วัด/มูลนิธิ/สถานสงเคราะห์ ที่โด่งดัง ข้าสัญจรไป  .บริจาค ทำบุญ  เป็นระยะทาง ไกล ๆ เพื่อจะ .บริจาค ทำบุญ ให้ กับ อาราม/มูลนิธิ/สถานสงเคราะห์ ที่มีชื่อเสียง  แต่ผมลืมเลือนดู ข้าง ๆบ้าน ดิฉันยังมี โรงเรียน ที่มีผู้เยาว์ กำพร้า ไม่มี อาหารกิน อยู่

  1. กระผมมักจะ บริจาค ทำบุญ กับ อาราม/สถานสงเคราะห์/สถานสงเคราะห์ ที่ให้ข้าระบุว่าเอาสตางค์ไปทำสิ่งไรบ้าง

หน่วยงานหลาย ๆ แห่ง ได้รับหยิบยกวิถีทางหลาย ๆทางให้คุณได้เลือกสรรเพื่อให้ให้ไม่ยาก แก่การ บริจาค ทำบุญ อาทิเช่น เงินทอง ร้อย บาท ที่มีมูลค่าของคุณ ดีฉันจะเอาไป สร้าง หลังคาโรงเรียน  ซึ่งจริง ๆ แล้ว มันไม่ใช่ แต่ ข้าสบายใจว่า ตังค์ข้าพเจ้า ไปอยู่ซะสูงแล้ว มันเห็นภาพได้ง่าย มีเสน่ห์ ฉันจึงยอมควักทรัพย์สินจ่ายไปง่าย ๆ

ระบุแบบสั้น เราจะง่าย ๆ มิได้กับการ บริจาค ทำบุญ  ทั้งนี้เพราะเงินฉันมีค่า สหพันธ์ทั้งหลาย จะได้รับใช้เงินได้อย่างเต็ม ศักยภาพ มิใช่ กระไรก็ได้ ให้ ๆ ไปเถอะ ร้อย -200 ดีใจจังมีชื่อเสียงเรียงนามติด บนหลังคาด้วย หาก เรามีเวลา ซักนิดก็เข้าไปดู เข้า ไปช่วย  สมาพันธ์ นั้น ๆ เพื่อ เงินของดิฉันจะได้ ถึงไม้ถึงมือ ผู้ที่หนักใจจริง ๆ และ ฉันก็ต้อง ปรับเปลี่ยน เจตคติ ในการ บริจาค ทำบุญ  ใหม่ด้วยมิใช่ เอะอะ อะไร ก็  ข้าวสาร น้ำกิน ปลากระป่องแบบเปิดยาก ๆ อย่าต้องให้ บริจาค ทำบุญ  เป็น บริจาค  ทำบาป



ขอบคุณบทความจาก : https://www.unicef.or.th/supportus/th/campaign/Earthquake_Nepal_th

No comments:

Post a Comment