ทำบุญ จะทำ กันไปทำไมหากไม่ได้บุญ

ทำบุญ

บุญ หรือ ปุญญ  เป็นสิ่งที่บังเกิดในในความรู้สึกแล้วปฏิบัติให้ความคิดผุดผ่อง เป็นประกาย แป๋วๆดีงาม คลาดแคล้วสิ่งเสียใจ ทำบุญ แล้ว คนทั่วๆ ไป จะไม่เพ่งว่า บุญ มันคืออะไร ตัวบุญ ตรงนี้ จัก ลอยอยู่ อยู่ที่ว่า ข้าพเจ้าจะ นำมา หรือ ปล่อยไป ทั้งนี้เพราะ บุญ มันปราศจากสังขารนั่นเอง ใครที่ ทำบุญ จากนั้น เกาะ เอา บุญ มา ไว้ ด้วยกันร่างกาย จิตวิญญาณมันก็ ไม่ผ่องแผ้ว พูดว่า มิได้บุญ นั่นเอง ทำบุญ แล้ว ผู้กระทำสัมผัสอนุญาตวาง ไว้ ไม่ต้องเผื่อไว้ไว้ ยอมส่งให้มันลอยไป มันก็มีบุญ ของมันเอง เพราะด้วย ฉัน ไม่ต้อง ไป เหนี่ยว ชิดกับ ว่า มันจะได้ ไม่ได้ ไร้ไม่สบายใจ พ้นไปภารกิจ ทำบุญ นั้น มีนาเนกวิธี ที่เห็นอยู่ทั่วๆ ไป  ก็ 3 วิธี หลัก ๆ คือ

1. การทำบุญ โดยการ มอบให้ทาน เรียกว่า ทานมัย
2. การทำบุญ ด้วยการ ประพฤติ ทำ ดี สีลมัย
3. การทำบุญ โดยการ ปฏิบัติอารมณ์ให้เบิกบาน หลุดจาก การคิด ประสงค์ อยากมี พูดว่า  ภาวนามัย

ทำบุญ

คำว่า บุญกุศล คือพลังงานบริสุทธิ์ผุดผ่องที่จะบังเกิดข้างในความคิด ของผู้ทำบุญทำทาน เป็นเหตุให้ อารมณ์บริสุทธ์  ทันทีที่ ความรู้สึกงดงาม แล้ว จะคิด จะทำ ที่ใด ก็ ไม่ได้หวนตนเอง พ้นไปปัญญาว่า ของของ กระผม ต้องการ อยากมี มากข้าพเจ้า ทำบุญ เป็นกอบเป็นกำ มากสะสมไว้ ก็เหมือน การเข็น น้ำ ยิ่งขับดัน ก็ ยิ่งเข้าไป มาตนเอง บุญ คือเครื่องเคราที่ มิจำเป็นจะต้องกล่าว มิจำเป็นจะต้องบอกถึง มันจะค่อย ๆ สั่งสม และ รวบรวมเข้าไปมาเรื่อย ๆ เอาใจช่วย ชโลม ชีวิต ชโลมโลก ส่งให้งาม  หาก จะเสนอถึงบุญ แล้ว หลัก ๆ จะมีอยู่ สาม แบบ คือ ทานมัย สีลมัย  และ ภาวนามัย แต่ ในทางศาสนาพุทธ แล้ว พระพุทธองค์ ทรงตรัสว่า มีอยู่บุญ ถึง สิบ แบบ ร่วมกันเป็น บุญกิริยาวัตถุ แปลว่า หลักแห่งการบำเพ็ญบุญ หรือ ทางมาแห่งบุญ 10 ประการ เป็น

1. ทานมัย เป็นบุญเกิดจากการให้ทาน
2. สีลมัย เป็นบุญกุศลเกิดจากการรักษาศีล
3. ภาวนามัย เป็นบุญเกิดจากการเจริญภาวนา
4. อปจายนมัย เป็นบุญเกิดจากการอ่อนน้อม ถ่อมตนต่อผู้ใหญ่
5. ไวยยาวัจมัย เป็นบุญเกิดจากการขวนขวาย ในกิจที่ชอบ
6. ปัตติทานมัย เป็นบุญเกิดจากการอุทิศส่วนบุญ
7. ปัตตานุโมทนามัย เป็นบุญเกิดจากการอนุโมทนาบุญ
8. ธัมมัสสวนมัย เป็นบุญกุศลเกิดจากการฟังธรรม
9. ธัมมเทสนามัย เป็นบุญเกิดจากการแสดงธรรม
10. ทิฏฐุชุกัมม์ เป็นบุญเกิดจากการทำความเห็นให้ตรง

การทำบุญ 10 อย่างนั้น อาจสังเขปเป็นข้อ ๆ เป็นกลอนว่า

แบ่งปันกันกิน                        รักษาศีล ทั้ง กาย วาจา

เจริญวิปัสนาสมาธิภาวนา    รักษากายวาจาใจให้อ่อนน้อม

ยอมตนรับใช้                          แบ่งให้ความดี

มีใจใฝ่อนุโมทนา                    มุ่งหาฟังธรรม

นำแสดงออกไม่ว่างเว้น         ทำความเห็นเป็นแบบที่ดีดี

แล้วผมจะทำบุญ ไปเพื่อจะกระไร คนโดยมาก ทำบุญ สำหรับ มุ่งใบหน้า คุยอวด  ทำบุญ เพื่อแสดงความสามารถว่า ฉันมั่งคั่ง ทอดกฐิน แต่ละครั้ง มี ใบ 1,000 กี่ ใบ ในพุ่มผ้าป่า ร่วมมือกันไปทำบุญทำทาน ไกล ๆ ข้าก็เคยชมข่าว กันบ่อย ๆ เรื่อง พลิกคว่ำ เวลา พุ่ม ผ้าป่า ไปทำบุญสุนทาน กัน ไกล ๆ ยุ่งยาก ทั้ง คน ไป ทำบุญ คนขับ หรือ หลาย ๆ คน ทำบุญ น้อยมากสำหรับ หวังบุญกุศล ใหญ่ อย่างเช่น ซื้อของ ล็อตเตอรี่  ต่อจากนั้น รับมา ทำบุญ เพื่อจะ ขอมอบให้ถูกสินน้ำใจ กับเขา อันนี้ ก็ ไม่ บุญ กัน 

เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้อง : https://www.unicef.or.th/supportus/th/campaign/Earthquake_Nepal_th